Το κουτσαβάκι

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email

Η πρώτη μου σοβαρή καψούρα ήταν ένας Αντώνης.

Έμοιαζε με τον Stephen Dorff, όπως ήταν στο βίντεο από το Cryin’ , των Aerosmith που έκανε και τρελή επιτυχία εκείνο το διάστημα. https://www.youtube.com/watch?v=qfNmyxV2Ncw (Κουκλί ο Στήβεν – Αντώνης, σοβαρά τώρα).

Από τότε που πήγαινα πρώτη γυμνασίου εγώ, τρίτη εκείνος. Ένας φλογερός έρωτας, πάθος και πόθος χωρίς όρια, φιλιόμασταν στις παιδικές χαρές και τις αλάνες, τρέχαμε ξυπόλυτοι στα λιβάδια με ξέπλεκα μαλλιά, συζητούσαμε σοβαρά το ενδεχόμενο του γάμου… ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ!!
Γιατί ο Αντώνης δεν μου έδωσε ποτέ, την παραμικρή σημασία, ΕΒΕΡ, αμφιβάλλω αν ήξερε το όνομα μου, πόσο μάλλον το ότι είχα ήδη βρει ονόματα για τα παιδιά μας, μάλιστα στο μυαλό μου είχαμε φτάσει στον χωρισμό κάποια στιγμή, επειδή επέμενε να δώσουμε στην κόρη μας το όνομα της μάνας του, ε όχι αγόρι μου, όσο και να σ αγαπάω, θα μου επιτρέψεις το παιδί μας να ΜΗΝ το πω “ΖΑΜΠΕΤΑ”. Δε θα μπορέσω. Λυπάμαι.
“Και από εδώ η κορούλα μου η Ζαμπέτα” και σκάει 5χρονο ‘ίσα μόρτηηηηη, ΠΟΥ ΣΑΙ ΘΑΝΑΑΑΟΟΟΟΑΣΗΗΗΗΗΗΗΗ ΠΟΥ ΣΑΙ ΘΑΝΑΑΑΑΟΟΟΟΟΑΑΑΑΑΑΑΣΗ ήθελα να σ’ αντάμωνα Η γρουσουζιά να σπάααααααοοοοοοαααααασει, άλααααααα’ [τζούρα από καρέλια άφιλτρο η Ζαμπέτα και τσααααακ, πενιά στο μπουζουκάκι].

Τες πα, ποτέ, καμιά επαφή με τον Αντώνη εγώ. Ρίαλ λάιφ, γιατί είπαμε… στη φαντασία μου είχαμε στενές επαφές τρίτου τύπου. Φιλιά δηλαδή. Παρακάτω και να ήθελα, δεν… όχι επειδή ντρεπόμουν αλλά δεν είχα ακόμα τότε ίνφο, μέχρι και τέλος πρώτης γυμνασίου ήμουν σεξουαλικά αδαής, δηλαδή οκ, ήξερα πως τα μωρά δεν τα φέρνει ο πελαργός, αλλά ως εκεί. Νταξ παιδιά, το 1453 που λαμβάνει χώρα η ιστορία μας, έτσι ήταν τα περισσότερα πιτσιρίκια, στο περίπου ήξεραν τη φάση με το σεξ, όχι σαν τώρα, που δείχνεις σε ένα τσούρμο 11χρονα μια φωτό με την ανατομία μιας γυναίκας και ξέρουν να σου υποδείξουν μέχρι και που είναι η κληρωτίδα! Άλλες εποχές τότε!

Όταν πήγα δευτέρα γυμνασίου είδα πρώτη φορά τσόντα με μια φίλη μου, στα κρυφά. Βρήκαμε πορνό σε βιντεοκασέτα και τότε αποκτήσαμε εικόνα πως είναι ένα πουλί κανονικό. Μέχρι τότε, ότι είχαμε δει από τον Τζον Τζον, τον γκόμενο της Μπάρμπυ, που είχε αντί για πέος ένα σπυράκι ξέρωγω. Α ναι, είχαμε δει και το πουλί του Γιάννη, του αδερφού της φίλης μου, που ήταν 4 χρονών όμως, όσο και να είχαμε μελετήσει την ανατομία του όταν κατέβαζε τα βρακιά του “ΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΥΛΗΘΡΙ ΜΟΥ, ΒΕΙΤΕ ΤΟ, ΕΓΩ ΕΧΩ ΠΟΥΛΗΘΡΙ” δεν μπορούσε να μας βάλει στο κλίμα. Οπότε τι φαντασιώσεις να έχω με τον Αντώνη; Ότι γδυνόμασταν κι αυτός είχε το πουλί του Τζον Τζον; Ή, το γατζάκι για πετσετάκια του Γιαννάκη, “ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΛΟ ΠΟΥΛΗΘΡΙ!!”;;

Κάποια στιγμή, βρίσκω με την κολλητή μου, το τηλέφωνο του σπιτιού του Αντώνη. Νταξ, πρέπει να είχα πάρει καμιά δυομισηχιλιάδα φορές, απορώ που δεν άλλαξαν τηλέφωνο οι άνθρωποι. Πάντα το σήκωναν κ γω το έκλεινα. Ήθελα να του μιλήσω, αλλά ντρεπόμουν, οπότε απλά έσπαγα τα αρχίδια της οικογένειας του. Φαντάζομαι τη μάνα του, την κυρά Ζαμπέτα, να κάνει μανούρα στον πατέρα του, τον κυρ Αποστόλη, νομίζοντας πως πρόκειται για καμιά γκόμενα του και με φωνή νταβατζή της Τρούμπας θα τον απειλούσε με σπασμένο μπουκάλι ρετσίνας Κουρτάκη “ΩΡΕ ΘΑ ΣΕ ΧΑΡΑΚΩΣΩ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΨΩΨΩΛΗ, ΣΕ ΜΕΝΑ ΤΗ ΖΑΜΠΕΤΑ ΕΚΑΝΕΣ ΜΠΙΝΕΔΙΑ;”

Κάποια στιγμή, σε μια κρίση θάρρους, λέω δε πάει άλλο, ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ. Παίρνω τηλ, το σηκώνει ο Αντώνης..

-… εεεε…..εεεεεεεε τον Αντώνη θα ήθελα…
-Εγώ είμαι [βαριά φωνή, γιατί ο Αντώνης εκτός από γιος της Ζαμπέτας [που’σαι Θαναααοοοοοοασηηηηη] – κάπνιζε κιόλας ήδη, κάνα δυο χρόνια. (bad boy alert)

…εεεεεεεε… τι… κάνεις;;

-Τον μπαίζω… [μλκ, να του αστράψεις 2 χαστούκια, να δει μπαομπάμπ ν’ ανθίζουν στα ταβάνια, 15 χρονών σκατό]
-αααα… χαχαχ. ναι. Μμμμ. Τι γίνεται;
-βράζει και χύνεταιοοοοααααα
[έχουν αρχίσει και παίζουν τα νεύρα μου εντωμεταξύ, διότι ναι μεν καψούρα και 13 χρονών αλλά ο Αντωνάκης είχε αρχίσει και μου την έδινε άσχημα με το παπαρολίκι του στο τηλέφωνο]

-είσαι καλά;

-είμαι καβλά

-εγώ είμαι η [μούφα] Ελένη

-Να η μπούτσα μου η παινεμένη

-ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΣ ΕΤΣΙ

-ΣΕ ΓΑΜΑΩ ΣΕ ΚΟΤΕΤΣΙ

-κλονκ! (κλάμαααααα)

…………..

Τα θυμήθηκα τώρα και φούντωσα, πα να τον πάρω τηλ, ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ, ΜΛΚ ΘΑ ΦΤΥΣΕΙ ΑΙΜΑ

-ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΡΕ ΜΠΟΥΣΤΗ;;;

-Ποια είστε;

-ΑΥΤΗ ΡΕ ΓΜΗΜΕΝΕ, ΑΥΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ 1-0 ΩΩΩΩ ΩΩΩΩΩΩΩΩ Ο πιο καλόααας ο μαθητής ήμουνα εγώ στην τάξη ω! ω! ω! ω! Κι οι δάσκαλοι μου μ’ είχανε μη βρέξει και μη σταααααοοοοοοοαξειιιιιι!!!!

Ο Αντώνης της Ζαμπέτας… το κουτσαβάκι!

[Κύριε Ψωψώλη μου, μπαμπά του Αντώνη, ζητώ συγγνώμη αν φάγατε τακουνιά στο δόξα πατρί, εξ αιτίας μου 🥺]