Peth er ah!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email

Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες. Και για πριγκίπισσες. Ο δε συνδυασμός αυτών, μια πικρή ιστορία. Ειδικά όταν θέλουν να ενώσουν τα βασίλεια τους. Το οποίο γεγονός, σύμφωνα με τα παραμύθια, πρέπει να επισφραγιστεί με τελετή. Και καπάκι, φαγοπότι για τους υπηκόους που έραναν το βασιλικό ζεύγος με ροδοπέταλα και τους πήγαν και δώρο τασάκι και παγόνι-λαμπατέρ και τους ευχήθηκαν ολόψυχα «παιδιά, να ζήσετε και κοιτάξτε να τα βρείτε και να μην το διαλύσετε γιατί φράγκα για άλλο δώρο δεν παίζουν, αν ξαναπαντρευτείτε και μας καλέσετε θα πάρετε ένα βαζάκι από πηλό που έφτιαξε η μικρή στα καλλιτεχνικά στο σχολείο της, με ντεκουπάζ από χαρτοπετσέτα φρόζεν, που προσπαθούμε να ξεφορτωθούμε εδώ και 2 χρόνια, το νου σας».

Έχοντας λοιπόν στο μυαλό, ότι μία φορά τους παίρνει να παντρευτούν, δεν έχει δεύτερη, το ζευγάρι αποφασίζει να το ρίξει έξω. Να μην υπολογίσει έξοδα. Θα το κάψουν, θα γίνει το καμός, θα γράψουν για τον γάμο τους οι κοσμικές στήλες, θα μιλούν γι’ αυτούς οι επόμενες γενιές στα βάθη των αιώνων, τσεκάρουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, 26 σεντς. Και οι δύο, ΜΑΖΙ. Ωωωω, ήττα! Έτσι λοιπόν, ο ξυπόλυτος πρίγκιπας και η κουρελιάρα σταχτοπούτα πέφτουν στην ανάγκη της κακιάς μάγισσας με το σατανικό αρχαίο κέλτικο όνομα Peth er ah! Που παίρνει το ζήτημα «τραπέζι γάμου» πάνω της. (facepalm)

Το πεθερόνι λοιπόν, τρίβει τα χέρια του που πιάνει το ζευγάρι σε στιγμή αδυναμίας και μπορεί να χωθεί και να κάνει τα δικά του, αυτή την ευκαιρία περίμενε όλη τη ζωή της, επιτέλους, ήρθε η στιγμή της να λάμψει! Αγνοεί όλες τις συστάσεις του ζευγαριού, «μα μητέρα, να συμβουλευτούμε το internet να κάνουμε έρευνα αγοράς, ας μην βιαστούμε να κλείσουμε μαγαζ…», «νο σακερς, μαι μανυ, μαι τσοις!» απαντάει ο Νταρθ Βέηντερ από τη Στούπα Μεσσηνίας και συμπληρώνει με στόμφο «έχω άνθρωπο». Καπάκι, επιδεικτικά, βγάζει το κινητό και με νύχια γυπαετού πληκτρολογεί «Νίτσα του Φίλιππα».

-Έλα Νίτσα μο, ο Νταρθ είμαι, τι κάνεις μανα μο; Θέλου το τηλέφων’ του ανθρώπου, ξες. Θα κάμομε εκεί το τραπέζ’, εεε τα πιδιά καταλαβαίνς, χαλάμ’ ιμείς οι γονιοί χατίρια, ότι θέλουν αυτά, ιμείς κομπάρς είμαστ’ τι είμαστε… ναι ναι σημειώνω.

Διάβασε το υπόλοιπο στο TheBluez.gr